Can Dündarın anlattığı bu belgeseli izlerken yine o günlere gideceksiniz. Binlerce insanın hayatını kaybettiği gölcük depremi ve ardından yaşanılanlar belgeselizle.org 'da.
offff offff of
çok etkilendim bende enkazdan cıktım allah kmseye yasatmasın ne kadar zor günler gecirdim hatırlamak dahi istemiyorum
Bu görüntüleri tekrar izledigimde, tekrar göz yaslarima engel olamadim. Almanya dogma büyümeyim, hala orada yasiyorum. O günü UNUTMAK iMKANSIZ. Sabah kalktigimda TRTde haberleri izliyordum. Cocuklugum dahil hic öyle aglamadim. Üniveristeye derse bile gitmedim, GiDEMEDiM!!!
Allah kimseye böyle bir acı yaşatmasın..
Öf ya süepr bir belgesel ama o anlar o kadarda süper değil di :(... Amerikadan gelen insanları hatırlıyorum. Yer yer dolaşıyorlardı enkaz var mı diye kontrol için ben sadece bir atletle çıkmıştım eve girmeye korkuyordum ne annem ne babamı bırakmıyordum binalarımız sağlamdı yaşadığımız sitenin binalarıdna hasar bile yoktu yapan müteahhitten Allah razı olsun. Eve girmeye korkuyordum o Amerikalı adam ben korktum diye eve girip kendisi almıştı üstümü başımı. Gelene kadarda kendi elbisesini üstüme örtmüştü unutulmaz anlardı o anlar. Ama bir o kadarda hala ders çıkarılmayan anlar.
videonun 12.28 saniyede görünen genc benim. Yalova Aydinkentde kanal D ekibi beni cekmisdi. o günleri hic unutmayacam.....
bugün 3 izleyişim. her seyredişimde bu acıyı tekrar yaşıyor ve kaybettiğim dostlarım için ağlıyorum. böyle bir acıyı düşmanım bile yaşamasın.ve kendime kızıyorum o günü sadece yıldonümlerinde hatırladığım için.
hesaplarıyla ölü ve kayıp sayısını hep düşük göstermeye çalıştığından, türkiyenin diğer bölgelerinde de tüm bunları örtbas etmek ve unutturmak için çoluu çocuu satanist die lanse edip gündem değiştirmeye çalışıldığından bahsedilmiyor. Benim bile o zaman çocuk aklımla farkettiğim daha bir sürü nokta var, siyaset ve medyadan bunları dile getirmesini zaten beklemiyorum ama bunları yaşayan siz insanlar bu kadar mı körsünüz?
belgeselin bana verdiği genel kanı duygu sömürüsünden öteye geçmiyor ne yazık ki. Böyle hassas bi konuyu alıp üzerine can dündar sesi, üç beş de basma kalıp müzik koyunca belgesel olmuyor. neden çocukken her sene resim derslerinde adına "zora düşen insanların yardımına koşan kurum" imajına istinaden resimler çizdiğimiz, üç kuruş harçlığımızdan arttırıp da bağış topladığımız kızılayın tam anlamıyla sınıfta kaldığından, yıllarca bu ve benzeri vergilerle, bağışlarla koca göbeklerini dolduran zihniyetin özel hal ilan etmeyelim